LEARNtoEARN

แม้ไม่ใช่ความฝันของตัวเอง แต่เพราะสิ่งนี้คือสิ่งที่พ่อสร้าง จึงทำให้อยากรักษาและพัฒนาต่อไป ‘ตาล’ วริยา จันทร์ศร สาวน้อยนักอุตสาหกรรมเกษตร ที่ถือเป็นความหวังของบ้าน เนื่องจากที่บ้านมีอาชีพหลักคือการแปรรูปปลาสด จึงทำให้กิจกรรมยามว่างของตาล แตกต่างจากวัยรุ่นทั่วไป เพราะตาลต้องช่วยงานพ่อ คือการชำแหละปลา ซึ่งบางวันมีปลามากถึง 30 – 40 ตัน

น้องนนเป็นผู้พิการตั้งแต่กำเนิด มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงต้องอยู่บนรถเข็น พ่อกับแม่แยกทางกันตอนนนอายุได้ 2 ขวบ นนจึงอยู่กับพ่อมาโดยตลอด นนสามารถ ดูแลตัวเองในการดำเนินชีวิตประจำวันได้ เช่นการอาบน้ำ แปรงฟัน กินข้าวเพื่อช่วยลด ภาระของคนดูแล พ่อน้องนนทำอาชีพขับรถแท๊กซี่ ขับรถรับจ้างเพื่อหารายได้มาเป็น ค่าใช้จ่ายภายในครอบครัวซึ่งในแต่ละเดือนรายได้มักไม่พอกับรายจ่าย

น้องศรเป็นกลุ่มชาติพันธุ์อาข่า เขาและครอบครัวอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ห่างไกลความเจริญในจังหวัดเชียงใหม่ รายได้หลักของครอบครัวมาจากพ่อและแม่ที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมซึ่งรายได้ไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับผลผลิตที่ได้ในแต่ละปี ซึ่งบางปีผลผลิตออกมาไม่ดีก็ขาดทุนทำให้รายได้ไม่พอเพียงต่อการเลี้ยงปากท้อง ถึง 7 ชีวิต

น้องแอมป์ เติบโตมาจากครอบครัวฐานะยากจน อาศัยอยู่ในบ้านไม้ชั้นเดียวที่ยังเช่าที่ดินของวัดอยู่ พ่อกับแม่เลิกกันตั้งแต่น้องยังเด็กๆ โดยมีแม่เป็นคนทำงานหาเงินส่งเสียแอมป์และน้องชายให้ได้เรียน ตลอดจนเลี้ยงดูทุกคนในบ้านให้ได้อิ่มท้อง แม่ประกอบอาชีพขายน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน ทุกวันแม่จะตื่นมาเตรียมของขายตั้งแต่ตี 2 เพื่อขายตอนตี 5-8 โมง

น้องเจเจเกิดและเติบโตมาในครอบครัวที่มีสมาชิกด้วยกันห้าคน คือ พ่อ แม่ น้องชาย น้องสาวและตัวเขาเอง แต่ต่อมาด้วยปัญหาต่าง ๆ ที่รุมเร้าทำให้พ่อกับแม่แยกทางกัน ครอบครัวแตกแยกทุกคนต้องกระจัดกระจายแยกย้ายไปคนละทิศละทาง โดยน้องเจเจได้ย้ายมาอยู่กับยายเหน่งที่เป็นพี่สาวของยาย ส่วนน้องๆ ญาติคนอื่น ก็ช่วยกันรับไปดูแล

น้องมลอาศัยอยู่ในบ้านไม้หลังเล็กๆ ในหมู่บ้านชาวม้งในจังหวัดพะเยา ในครอบครัวตอนนี้มีเพียงแม่และน้อง เพราะพ่อกับแม่แยกทางกัน รายได้หลัก ของครอบครัวได้มาจากการทำการเกษตร เช่น ปลูกข้าวโพด ปลูกพริก ปลูกขิง งานทำไร่ทำสวนไม่ใช่งานเบาๆ น้องมลเห็นความลำบากของแม่มาตั้งแต่เด็ก มลจึงตัดสินใจช่วยงานแม่ทุกอย่างเพื่อแบ่งเบาภาระของแม่

น้องเจ้านายถึงจะเกิดมาในครอบครัวที่พ่อแม่จะแยกทางกัน แต่ในปัจุบันนี้ เขาเติบโตอย่างมีความสุขในครอบครัวที่อบอุ่นและสมบูรณ์ อันประกอบไปด้วย ยาย แม่ พ่อเลี้ยง และตัวเขา เป็นครอบครัวฐานะปานกลางที่รายได้ส่วนใหญ่จะมาจากแม่ ที่เป็นพนักงานราชการ และพ่อเลี้ยงที่เป็นครูพละ

เด็กหนุ่มเมืองศรีษะเกษ ที่บ้านทำอาชีพเกษตรกรและค้าขาย เมื่อต้องสูญเสียคุณแม่ไปตั้งแต่วัยประถม และคุณพ่อก็ไปสร้างครอบครัวใหม่ นานๆ ครั้งจึงจะติดต่อกลับมา ข้าวโพดจึงต้องอยู่กับพี่สาวคนกลาง โดยในทุกวันเขาต้องไปช่วยกรีดยาง

ครอบครัวน้องบีมีพื้นแพเป็นคนต่างจังหวัด แต่ย้ายมาตั้งรกรากทำงานในจังหวัดปทุมธานี ดำเนินชีวิตแบบคนหาเช้ากินค่ำ โดยพ่อเป็นช่างทำตู้ไม้ในโรงงาน และแม่ก็ทำงานอยู่โรงงานเดียวกับพ่อ รายได้ไม่แน่นอนบางเดือนได้จับเงินหมื่น แต่บ่อยครั้งที่จะได้จับแค่เพียงหลักพัน

น้องเตยหนุ่มน้อยจากจังหวัดสระแก้ว พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เตยจำความได้ ปัจจุบันเขาอยู่กับแม่ น้องชาย และพ่อเลี้ยง โดยพ่อเลี้ยงประกอบอาชีพรับเหมาก่อสร้างและรับจ้างทั่วไป ถ้าใครจ้างก็ทำหมดเพราะต้องหาเงินมาเลี้ยงดูทุกคนในครอบครัว ส่วนแม่เป็นแม่บ้าน รายได้ทั้งหมดจึงมาจากพ่อเลี้ยงเป็นหลัก ทำให้สภาพครอบครัวอยู่กันแบบชักหน้าไม่ถึงหลัง