Skip to content

กณพัฒน์ แบบทอง​ (ติวเตอร์)

ปัจจุบันติวเตอร์อาศัยอยู่กับยาย น้า และพี่ชาย ในจังหวัดยโสธร ครอบครัวอยู่กันอย่างพอเพียง ใช้จ่ายเท่าที่จำเป็นจึงไม่มีปัญหาเรื่องหนี้สิน ยายทำอาชีพเป็นแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง เวลาวันหยุดจะไปช่วยยายขายของโดยมีหน้าที่จัดร้าน ช่วยผัดอาหารบ้าง และลวกเส้นก๋วยเตี๋ยว นอกจากงานค้าขาย ยายยังทำการเกษตรเลี้ยงวัวและปลูกผักสวนครัวเอาไว้ขายอีกด้วย
tangthai

เวสารัช คุณุรัตน์ (แตงไท)

แตงไทเป็นลูกคนเดียว ครอบครัวยากจนประกอบอาชีพค้าขาย พ่อกับแม่ทำงานหนักมาโดยตลอดตั้งแต่แตงไทจำความได้ ทั้งหาเงินใช้หนี้ หาเงินมาเป็นทุนในการขายของ ใช้จ่ายในบ้าน และค่าเล่าเรียนของแตงไท ตอนแรกครอบครัวยังสามารถประคับประคองกันมาได้เรื่อย ๆ แต่พอพ่อป่วย แม่ต้องขายของคนเดียว และยังต้องไปเฝ้าพ่อที่โรงพยาบาลด้วย เวลาพ่อไปนอนโรงพยาบาลแต่ละครั้งใช้เวลานานเป็นอาทิตย์ ทำให้ครอบครัวขาดรายได้

กานต์ธิดา เนี่ยงน้อย (ขิม)

ครอบครัวของขิมเป็นครอบครัวเล็ก ๆ อยู่ด้วยกัน 3 คน มีขิม มีปู่อายุ 76 ปี และย่าอายุ 67 ปี ซึ่งป่วยเป็นโรคนิ่วในกรวยไต เวลาอาการกำเริบ จะทรมานมาก พ่อเสียไปตั้งแต่ตอนขิมอายุได้ 4 เดือน ต่อมาแม่ย้ายออกไปมีครอบครัวใหม่ ทำให้ขิมอยู่ในการเลี้ยงดูของปู่กับย่า ซึ่งทั้งสองคนทำอาชีพรับจ้างทั่วไป ใครว่าจ้างอะไรก็ทำหมด ขอให้เป็นงานสุจริตก็พอ หวังเพียงนำเงินมาใช้จ่ายประคับประคองทั้ง 3 ชีวิต ให้อยู่รอด

ชาคริต เงินพันธ์ (ไบรท์)

ไบรท์ คนหนุ่ม อายุ 31 ปี ได้รับการสนับสนุนทุนการศึกษาจากมูลนิธิเอสซีจี ในสาขาผู้ช่วยพยาบาล ซึ่งเป็นทุนการศึกษาระยะสั้นที่มูลนิธิฯ ช่วยส่งเสริมและสนับสนุนให้คนได้มีโอกาสเรียนในสาขาที่ตลาดแรงงานต้องการ จบมาสามารถทำงานได้เลย ไบร์ทพื้นเพเป็นคนเชียงราย แต่ตัดสินใจเลือกเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษาผ่านการเรียน กศน. ที่กรุงเทพฯ เพื่อที่จะได้มีเวลาทำงานพิเศษช่วยที่บ้าน

โยธิน บุญยงค์ (โย)

โยรักการทอผ้า เพราะเห็นแม่จับกี่ทอผ้าไหมทุกวัน หยาดเหงื่อแรงงานจากการทอผ้าของแม่นั้นเลี้ยงโยให้เติบโตจนถึงทุกวันนี้ โยจึงทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจ ทั้งเรียน ทั้งทำกิจกรรม เรียกได้ว่าเป็น “นักกิจกรรมที่ต๊าชสุด” แห่วิทยาลัยอาชีวศึกษาสุรินทร์

พัชรินทร์ เพลียลำเเขก (เจน)

ตั้งแต่จำความได้พ่อแม่และพี่ชายต้องออกไปทำงานก่อสร้างในต่างจังหว้ด ทิ้งเจนให้อยู่กับป้าและลุงมาตั้งแต่เด็ก จนเจนเรียนอยู่ชั้นมัยมศึกษาปีที่ 2 พ่อเเม่และพี่จึงได้กลับมาอยู่บ้านและเริ่มประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ครอบครัวของเจนเป็นครอบครัวเล็กๆ หาเช้ากินค่ำไปวันๆ แต่รายได้ไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่าย จนต้องไปกู้หนี้ยืมสิน

กัลยา ศรีบุญเพ็ง (กิ๊ก)

ตั้งแต่เด็กๆ กิ๊กอาศัยอยู่กับแม่ พี่สาว แล้วก็น้อง ที่หนองหญ้าไซ จ.สุพรรณบุรี แม่มีอาชีพรับจ้างตัดอ้อย และทำพวงมะโหดสำหรับงานบุญ โดยมีย่ากับปู่คอยส่งเงินมาช่วยเหลือให้ใช้กิน ใช้เรียนหนังสือ ในช่วงวันหยุดกิ๊กจะไปช่วยรับจ้างตัดอ้อยด้วย จนจบ ป.6 ก็ย้ายมาเรียนที่บางปลาม้ามาอยู่กับปู่และย่า
หมูหวาน อาทิติยา ธัญญเจริญ

อาทิติยา ธัญญเจริญ (หมูหวาน)

หมูหวานอาศัยอยู่ในครอบครัวเล็กๆ ในจังหวัด สุพรรณบุรี อยู่ด้วยกันทั้งหมด 3 คน มี แม่ พี่สาว และหมูหวาน ส่วนพ่อได้แยกทางกับแม่ไปตั้งแต่หมูหวานยังเล็กๆ ภาระเลี้ยงดูลูกๆ จึงตกอยู่กับแม่